Werken aan Olympisch medailleniveau

Vrijdag was Esme Kamphuis even naar Huizen, waar het team uit handen van de baas van één van zijn hooggewaardeerde sponsors – SAS – een bus en een auto kreeg toebedeeld. Uit de geste van de marktleider in business analytics sprak groot vertrouwen. Kamphuis c.s. hopen dat vertrouwen straks in Sochi terug te betalen met een Olympische medaille.

 

Boven krijg je het vertreksein, beneden de eindtijd. Daartussen zit niets. Als er tussen start en finish iets fout gaat, dan ligt dat aan de piloot. Dan heeft de stuurman – of de stuurvrouw – simpelweg gefaald. Zo simpel ligt dat in de bobsleesport. En zo voelde Esme Kamphuis dat na haar eerste twee wereldbekerafdalingen van het seizoen in Canada ook.

Het feit dat ze relatief onbekend is met de eigenschappen van de baan in het Canada Olympic Park vindt ze geen enkel excuus. ,,In Calgary ben ik me rot geschrokken. Een vijftiende plaats had ik totaal niet zien aankomen. Oké, ik maakte wat fouten maar zo slecht had ik het niet verwacht. Ons resultaat daar was het team onwaardig.’’

 

Met Judith Vis als remster – in Calgary werd gedaald met Sanne Dekker – liet Kamphuis een week later in het Amerikaanse Park City zien dat haar eerste twee wereldbekerruns vergissingen waren geweest. Met een zevende plaats in de eindrangschikking werd de Olympische nominatie ingewisseld voor kwalificatie. Een dag later finishte Kamphuis – nu weer met Dekker – als negende.

In Lake Placid tenslotte werden Kamphuis en Vis tijdens de laatste wereldbekerwedstrijd aan de overkant van de oceaan achtste. Tijdens de tweede run – waarin ijzersterk werd gestuurd – hervond Kamphuis de rust waarmee ze een jaar eerder in de richting van de wereldtop raasde. ,,Het ging weer vanzelf,’’ zegt ze. ,,Daarmee keerde bij mij het geloof terug dat we in Sochi om de medailles kunnen strijden.’’

 

Maar waar Kamphuis misschien wel het begin van een flow ervaart, staan haar remsters onder druk. Op 22 december immers, wordt door bondscoach Nicola Minichiello aan de hand van de tot nu behaalde wereldbekerresultaten en een extra ingelaste duwtest in het Duitse Oberhof bepaald wie van het trio Melissa Boekelman, Sanne Dekker, Judith Vis tijdens de komende wereldbekerwedstrijden en de Spelen als Kamphuis’ vaste remster fungeert.

,,Het is mooi dat de meiden wat prestaties betreft dicht bij elkaar zitten,’’ zegt Kamphuis. ,,Goed voor de onderlinge concurrentie en dus ook goed voor de startsnelheid. Maar de wisselingen in de slee zorgden ook voor onrust. Het is voor de meiden, maar zeker ook voor mij, belangrijk dat daarover nu duidelijkheid komt.’’

,,In Europa moeten we de beslissende inhaalslag maken. Moeten we op alle banen gaan voor een positie in de top 6. In Canada en Amerika sleden we onder ons kunnen. Op de Europese banen moeten we de stap zetten naar Olympisch medailleniveau. We moeten vertrouwen hebben in het proces en in onze eigen capaciteiten.’’

,,We hebben alles uit de afgelopen maanden geanalyseerd en besproken. De zaken zijn helder. De komende weken moeten alle puzzelstukken op hun plaats vallen.’’